Okien czar

Przykładem budowli w ogóle nie posiadających okien są egipskie piramidy, czyli ogromne grobowcowe, których początek datuje się na kilkadziesiąt wieków przed naszą erą. Piramidy służyły jako miejsce spoczynku najważniejszej osoby w państwie, czyli faraona. Brak okien w piramidach, służył temu, aby do środka monumentu nie dostawało się świeże powietrze, które sprawia szybszy rozkład szczątków oraz pogorszenie się jakości malowideł naściennych Wierzenia Egipcjan opierały się głównie na kulcie bogów i zmarłych, przez co dużą wagę przykładali do konserwacji zwłok. Jeśli chodzi o brak okien w budynkach to w wielu krajach starożytnych zwłaszcza na dalekiej północy, brak okien był normą i w sumie również nieznaną formą elementu architektonicznego. W wyniku rozwoju religii monoteistycznych takich jak chrześcijaństwo lub islam zaczęto stawiać świątynie, gdzie można by było składać hołd swojemu bogu. Świątynie chrześcijańskie w porównaniu do islamskich różniły się nie tylko materiałem budulcowym, ale przede wszystkim stylem architektonicznym, który był ściśle związany z panującymi kanonami. W świątyniach islamskich, których znajdują się głównie w klimacie równikowym i podrównikowym okna nie posiadają żadnych szyb, ani innych izolatorów ze względu na panujące tam upały. Wystarczy pomyśleć, co by się stało, gdy we wszystkich świątyniach islamskich naraz wprowadzono nowe technologie okienne. Nastąpiłyby masowe omdlenia oraz spadek liczby wiernych, dla których brak jakichkolwiek źródeł świeżego powietrza sprawiałby ogromne kłopoty w modlitwie i oddaniu czci. Przez wielu muzułmanów powietrze jest uznawane z tchnienie Allacha przez co mogą dzięki jego woli żyć i oddawać mu cześć. W chrześcijańskich budowlach sakralnych okna bywały różne i zmieniały się wraz z nastawaniem nowych epok kulturowych. Różnice polegały głównie na wielkości okna oraz technikach zdobienia. Gotyckie świątynie posiadały wąskie okienka, przez co w środku panował mrok. Miał on pozwolić na całkowite oddanie się modłom i skupieniu.